Minho bohater :3

Mmmm... no .

Koleje dzieło stworzone w szkole.

Czymś się trzeba zająć co by się przypadkiem czegoś nowego nie nauczyć xD

Nie będę pisała długich, wyczerpujących wstępów.

Bo po co?

Powiem jeszcze tylko, że mam już plan na życie jeżeli chodzi o następne 'dzieło'.

Wena mnie nie opuszcza :3

Także no.

Miłej lektury <3

~ San

5 LAT Z SHINEE OBY WIĘCEJ TAKICH ROCZNIC PRZED WAMI CHŁOPCY! <3 ~

Od: Taemin

Do: Żabcia <3

Godz. 24:02

Hyung..? Co robiiiisz..?

Od: Minho

Do: Taeś :3

Godz. 24:04

Leżę i potwornie się nudzę. Chyba przywołałem cię myślami... :) Co jest?

Od: Taemin

Do: Żabcia <3

Godz. 24:05

Nie, nic takiego... ^-^

Od: Minho

Do: Taeś :3

Godz. 24:06

Minnie..?

Od: Taemin

Do: Żabcia <3

Godz. 24:09

Oj no dobrze... Oglądałem taki jeden film i... siedzę sam w tym pustym, ciemnym domu i... no... boję się ;___;

Od: Minho

Do: Taeś <3

Godz. 24:32

Puk, puk.

Od: Taemin

Do: Żabcia <3

Co..? >.<

Od: Minho

Do: Taeś <3

Otwórz drzwi <3

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

<Taemin>

Przez około pół minuty siedziałem i wpatrywałem się w ekran swojego telefonu zanim zdecydowałem się ruszyć. Szedłem powoli przebijając cię przez niemal egipskie ciemności mojego mieszkania. Co chwilę oglądałem się za siebie, rozglądałem na boki. Byłem jak małe, wystraszone dziecko. W końcu dotarłem do celu. Przekręciłem klucze we wszystkich, chyba jakichś pięciu, zamkach i otworzyłem drzwi. Moim oczom ukazał się Minho. Ten widok zaparł mi dech w piersiach. Chłopak miał na sobie śliwkowe, poprzecierane rurki i czarną koszulkę na ramiączkach przylegającą do jego umięśnionego, mokrego ciała. Wygląda na to, że na zewnątrz trochę padało. W tamtym momencie mój ukochany Żabol pociągał mnie trzy razy bardziej, niż normalnie. Zauważywszy jego sugestywny uśmiech spuściłem wzrok. 

- Dobry wieczór kociaku. - powiedział wchodząc do środka. Kiedy przechodził obok mnie delikatnie musnął mój podbródek dłonią. Pod wpływem jego dotyku moim ciałem wstrząsnął deszcz. Poszedłem za nim wkraczając w głąb oświetlonego nikłym światłem lampki salonu. 

- Mógłbyś dać mi jakiś ręcznik Minnie? - zapytał ściągając z siebie przemoczoną koszulkę. Z pożądaniem spojrzałem na jego nagi, pokryty kroplami deszczu tors. Tego było już dla mnie za wiele. 

<Minho>

- J-jasne... zaraz przyniosę. - wyjąkał Tae próbując ukryć pod uśmiechem swoje zakłopotanie. Na moją twarz również wstąpił uśmiech tyle tylko, że triumfalny. Jak mogłem do tej pory nie zauważyć co tu jest grane? Jestem jakiś ślepy czy jak? Po jakiejś minucie chłopak wrócił z ręcznikiem w dłoniach. Rzucił mi go. Przyglądał mi się ukradkiem z rumieńcem na policzkach. Poruszałem się najseksowniej jak umiałem bawiąc się trochę moim maknae. Koniec. Nie przyszedłem tu przecież, żeby go zruchać.

<Taemin>

Minho usiadł obok mnie na kanapie, bardzo blisko. Przez chwilę siedzieliśmy w ciszy. Cały czas się do mnie uśmiechał, aż nagle przestał. Spojrzał na mnie z taką... czułością.

<Minho>

Objąłem go ramieniem i złapałem za podbródek. Był taki piękny. Taki... uroczo niewinny. 

- Już się nie boisz, prawda? - spytałem cicho potrącając jego nos swoim.

- N-nie... Dziękuję,, że przyszedłeś. - odpowiedział nieśmiało.

<Taemin>

Przymknąłem oczy i wstrzymałem oddech. Moje serce chyba właśnie posuwało płuco, bo co chwile czułem jego agresywne, szybkie uderzenia. Dotyk warg Minho rozpalił mój policzek. Zjechał niżej, do mojej szyi.

<Minho>

Lizałem ją i podgryzałem. Zostawiłem po sobie kilka malinek. Zbliżyłem się do ucha Tae. 

- Bądź tylko mój, ukochany. - szepnąłem i przygryzłem jego płatek. Młodszy mruknął z zadowoleniem. Spojrzałem mu w oczy. Oddychałem dość szybko. Ogarnęło mnie zdenerwowanie. Chwyciłem go za dłonie splatając nasze palce.

<Taemin>

- Kocham cię - powiedział i wpił się w moje wargi. Muskał je z początku delikatnie i niepewni, potem już czulej i namiętniej. Położył dłonie na moich biodrach, a ja swoje wplotłem w jego ciemne włosy.

<Minho>

Osunęliśmy się na kanapę sprowadzając się do pozycji leżącej. Taemin położył się na mnie. Całowałem go bez opamiętania nie mogąc nacieszyć się smakiem jego słodkich usteczek. Chłopak mruczał z zadowoleniem. Zarzucił mi nogę na biodro. W końcu oderwaliśmy się od siebie.

- Mmm... Jestem śpiący. - wymamrotał wtulając twarz w zagłębienie w mojej szyi. 

- Śpij kochanie. Zostanę przy tobie. - pocałowałem go w głowę i zacząłem po niej głaskać.

- Minho..?

- Tak? - po jego tonie poznałem, że się waha, chce powiedzieć coś ważnego i wcale nie tak łatwego do powiedzenia. Na odpowiedz czekałem dosłownie chwilkę, ale zdawało się to trwać wieki.

- Też cię kocham. - powiedział i pocałował mnie w policzek po czym ponownie wtulił się w moją szyję. Zasnął z chwilą, w której zamknął oczy, a ja jeszcze długo leżałem gładząc jego lśniące włosy i myśląc o tym, jak dużo się teraz zmieni. 

Nie było seksów, a był do nich tak piękny wstęp. Ehh...  ;___; To specjalnie dla Saryrary <3 Pierwsze takie nie perwersyjne opowiadanie. Wow. Gratulacje dla mnie. Dziękuję. 

Napalony Key.

Taaak... tytuł jest dość osobliwy xD

Nie ważne.

Tak wgl to ... JONGUŚ WRÓCIŁ!!

Czy wy też cieszycie się równie mocno, co ja? 

Podjara na 100%. 

No nie mogę.

Tak bardzo go brakowało.

Na jego cześć dodaję nowe opowiadanie.

kekekekeke

Mam nadzieję, że się wam spodoba. 

~San

Było grubo po północy. Key siedział na ziemi opierając głowę na łóżku. Kiwał się lekko na boki, już dawno nie był tak pijany. Jonghyun leżał na łóżku i patrzył na niego. "Jak on mógł się tak sponiewierać? Po co, dlaczego?" pomyślał.

- Kibummie chodź do łóżka, czas spać. - powiedział już na głos.

- Nie mogę... - odpowiedział mu zapity głos. 

- Dlaczego nie?

- Tak bardzo kręci mi się w głowie...

- Ehh... Spokojnie, pomogę ci. No, dalej... - Jong złapał Key za ręce. Ten wpełznął na łóżko i położył się na wokaliście. Starszy zaśmiał się i pogładził jego miękkie, jasne włosy. "Taki piękny, taki niewinny..." Leżeli tak przez chwilę kiedy młodszy nagle podniósł głowę i nachylił się do niego. Wplótł palce w jego włosy.

- Zerżnij mnie Jonghyun... - szepnął Kibum prosto do ucha swojego hyunga ocierając o nie wargami. 

- Co... co ty wygadujesz mały..? - starszy był w 'lekkim' szoku. Nie, żeby nie podobała mu się propozycja, ale... 

- Zerżnij mnie... bierz mnie przez całą noc. Chcę czuć i oglądać twoje wspaniałe ciało. Marzę o nim od tak dawna. - raper szeptał mu do ucha. Jego dłoń zaczęła błądzić po udzie Blinga niebezpiecznie zbliżając się do okolic jego męskości. Młodszy całował go po szyi, mruczał sprośne rzeczy. Jonghyun poczuł ciasnotę w spodniach. Tak bardzo miał ochotę na tego malucha. "Ale on jest pijany i pewnie nie wie co robi..." Wręcz przeciwnie - Key doskonale wiedział co się dzieje. Wyobrażał sobie tą sytuację tysiące razy, a alkohol jedynie dodał mu odwagi. Jong położył go na łóżku, a sam usiadł na jego brzegu. "Opanuj się chłopie, ogarnij." myślał, ale diva nie miał zamiaru ułatwiać mu zadania. Położył nogę na jego udach i pocierał nią męskość Jonghyuna. 

- Spójrz na mnie... - wymruczał - nie opieraj mi się... Sam najlepiej wiesz jak ciasno masz teraz w spodniach.

Tego już było za wiele. Jonghyun dopadł do niego. Związał mu ręce wstążką, którą ukradł firankom. 

- Mmm... zapowiada się ciekawi. - słowa Kibuma tylko zachęcały Jonga. Pocałował go. Ich języki ocierały się o siebie tak samo jak ich coraz twardsze przyrodzenia. Starszy zjechał do szyi młodszego. Lizał ją i przygryzał. Jego dłoń pieściła sutki Key, który jęczał cicho pod wpływem tej jakże pobudzającej pieszczoty. 

- Rozwiąż mnie... chce cię dotykać. - wymamrotał Key. Jonghyun zaśmiał się tylko.

- Nie skarbie. Tej nocy to ja będę dotykał ciebie. - powiedział po czym wsunął dłoń pod bieliznę młodszego. Złapał jego penisa. Pocierał go powoli i czule doprowadzając partnera do szaleństwa. 

- Błagam cię przyspiesz. - wyjęczał Kibum.

- Jak bardzo mnie błagasz?

- Mmm bardzo...

- Do kogo należysz?

- Tylko do ciebie, od zawsze...

- Z kim zostaniesz już na wieki?

- Z tobą Jonghyun, z tobą! A teraz zlituj się proszę, bo dłużej nie wytrzymam!

- Jeszcze tylko jedno... - zatrzymał się na moment. 

- Co takiego? 

- Kocham cię. - wyznał Jong. Pocałował Kibuma w czoło po czym zdjął z niego spodnie i bieliznę. Jego oczom ukazała się dość pokaźna stercząca męskość. Uśmiechnął się. Wziął ją do ust i zassał się mocno. Lizał ją i podgryzał. Key jęczał i wił się dostosowując ruchy bioder do ruchów głowy Jonghyuna. Dawno nie było mu tak dobrze. Jego wyobrażenia nie dorównywały rzeczywistości. 

- J-Jong ja... ahh! Też cię kocham. - wyjęczał Bum.

- Nie. Jesteś po prostu pijany, a ja właśnie robię ci loda - zaśmiał się Bling. W jego oczach pojawił się smutek. 

- Nie hyung, jestem w tobie zakochany od kilku miesięcy. - W tym momencie starszy zamarł. Spojrzał w oczy młodszego. 

- Mówisz prawdę..?

- Tak. - słysząc tą odpowiedź uśmiechnął się z ulgą i wpił się w usta rapera. Całował go z wielką czułością w końcu dając upust swoim uczuciom. Oswobodził jego ręce, które Kibum natychmiast wplótł w jego włosy. Objął Jonga nogami w pasie i przyległ do niego całym ciałem. Był rozgrzany i pobudzony, jego erekcja dawała o sobie znać. Przestali się całować i spojrzeli na siebie. Po policzkach Key zaczęły spływać łzy.

- Ejejej... dlaczego płaczesz księżniczko? - spytał zmartwiony Jonghyun ocierając mu twarz. 

- Ja... nie wiem... jestem po prostu szczęśliwy. - usłyszał w odpowiedzi. Uśmiech ponownie wstąpił na jego przystojną twarz. Położył się obok divy, przyciągnął go do siebie, ubrał mu spodenki i okrył kołdrą. 

- Na dzisiaj chyba wystarczy ci wrażeń... Śpij już malutki. - szepnął. Raper wtulił się w tors swojego hyunga. Prędko zasnął czując na skórze jego kojący dotyk.

*Ranek*

<Kibum>

Obudził mnie czuły pocałunek. Bałem się otworzyć oczy. Bałem się, że to wszystko to tylko jakieś moje chore, pijackie urojenia. 

- Otwórz oczy słoneczko, są takie piękne. - usłyszałem. Nie mogłem się nie uśmiechnąć. Spojrzałem na niego. Nachylał się nade mną i gładził moje włosy. 

- Jesteś śliczny. - powiedział - Kocham woje usteczka (pocałował mnie w usta), kocham twój zgrabny nosek (pocałował mnie w nos), kocham twoje policzki (pocałował mnie w oba policzki), kocham twoje dłonie (chwycił moje dłonie i pocałował je) i ogólnie to... jesteś idealny.

Rozpływałem się, byłem prze szczęśliwy.

- Pamiętasz jak się wczoraj zachowywałeś? Jesteś naprawdę dobry w uwodzeniu, nie znałem cię od tej strony... - powiedział Jonghyun i otarł się nosem o mój nos. Zarumieniłem się.

- Wiesz co teraz zrobię? - zapytał przygniatając mnie swoim ciałem. Pokiwałem przecząco głową.

 - Spełnię twoją wczorajszą prośbę... - polizał mnie po uchu. Jego ręka powoli wsunęła się pod moje bokserki...

Wyszło jakieś takie krótkie. No ale nic. Liczy się jakość, a nie długość jak to mówią nie? Mam nadzieję, że jakość jest dobra. 

WRÓCIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIŁ <3

(Kibum moją jedyną miłością, ale i tak... jeeej!)

Piękne włosy Dinuś.

Poświęcenie.

HUEHUEHUE

No dobra, to lecim z moim psycho opowiadaniem.

W sumie, to sama nie wiem czy mi się podoba.

No, ale nie ważne. 

Stworzyłam, to dodam nie? 

W KOŃCU mam na to czas.

Miłego czytania.

Saranghae <3

~San

Nutka

 PARING: JongKey 

<Jonghyun>

Zaciągnąłem się mocno papierosem. Dym przyjemnie drażnił moje płuca. Czekałem na niego z utęsknieniem. Każda chwila dłużej na tym parszywym świecie sprawiała mi niemal fizyczny ból. Lubiłem to uczucie. Lubiłem cierpieć. Wiedziałem, że on czuje tak samo. Mieliśmy identyczne podejście do życia. Gardziliśmy nim jak najgorszym ścierwem. Nic dziwnego, że w końcu przyszło nam to do głowy, a było o tyle bardziej atrakcyjne, że mogliśmy to zrobić razem. Trwanie w rzeczywistości nie potrafiło nas już zaspokoić ani uszczęśliwić. Dlatego przeniesiemy się gdzie indziej.

<Kibum>

Szedłem szybkim krokiem przemierzając koleje ulice Seoulu. Krople deszczu spływały mi po twarzy, jakby świat płakał za mnie, bo moim oczom zabrakło już łez. Liczne tabletki w reklamówce, którą wesoło machałem, szeleściły wysoko nie pozwalając nawet na moment zapomnieć o swojej obecności. "Już niedaleko, jeszcze chwila..." myślałem. Najbardziej na świecie pragnąłem teraz znaleźć się w ramionach ukochanego razem ze mną oddającego ostatni oddech i śmiejącego się ze świata, bo go przechytrzyliśmy. "Nie tylko przed światem udajesz, co Key?" Ostatni zakręt i byłem na miejscu.

<Jonghyun>

Kiedy usłyszałem trzaśnięcie drzwi poczułem nagły przypływ adrenaliny. Zbliżała się ta chwila. Przez moment przestałem czuć się tak gotowy, jak dotychczas, jednak szybko zdusiłem w sobie wszelkie wątpliwości. Nie było czasu na zbędne zastanawianie się. Nie było potrzeby. Przecież to jest to, czego pragnę. Spełnienie marzeń. Naszych marzeń. Key wszedł do pokoju i rzucił na kanapę tuż obok mnie reklamówkę pełną leków. Odgasiłem papierosa na zewnętrznej stronie mojej dłoni. Skóra zasyczała i lekko zwęgliła się w miejscu gdzie przyłożyłem niedopałek. Przygryzłem wargę starając się przetrzymać ból w milczeniu. Uwielbiałem to. Delektować się cielesną torturą w milczeniu. Kibum podszedł do kanapy, na której siedziałem i usiadł mi na kolanach. Nie było na co czekać, od razu wpiłem się w jego słodziutkie usta. Całowałem go mocno i namiętnie, aż nam obojgu zabrakło tchu. 

- Może najpierw się pobawimy? - szepnąłem mu do ucha przygryzając jego płatek tak, aby  został ślad. Chłopak jęknął zaciskając dłoń na mojej koszulce. Podnieciło mnie to. Bardzo. 

- Naprawdę myślałeś, że zrezygnuję z ostatniej przyjemności ? - odpowiedział siadając na mnie okrakiem.

<Kibum>

Całowałem i gryzłem Jonghyuna w szyję wędrując dłońmi po jego torsie. Sprawnie pozbyłem się naszych zbędnych t-shirtów. Pocałowałem jego wydatne usta. Pocierałem swoim kroczem o krocze dinozaura sprawiając, że stawał się coraz twardszy. Chłopak zrzucił mnie z siebie i położył na podłodze przygniatając swoim rozgrzanym ciałem. Jego ręka błyskawicznie znalazła się przy moim rozporku. Rozebrał mnie do naga. Chwycił w dłoń moją męskość i zaczął ją pocierać.

<Jonghyun>

Pieściłem jego penisa najstaranniej jak potrafiłem. Chciałem, żeby te ostatni raz był wyjątkowy, najlepszy. Chciałem doprowadzić jego ciało do szaleństwa i sprawić, aby drgało z rozkoszy. I bólu. Z tylnej kieszeni spodni wyjąłem żyletkę. Była ostra jak brzytwa. Taka piękna. Taka zapraszająca. Nachyliłem się do Kibuma. 

- A teraz to, co lubisz najbardziej... - wymamrotałem ponętnym głosem i polizałem jego ucho. Chłopak uśmiechnął się na dźwięk moich słów, a w jego oczach pojawił się niebezpieczny błysk. Spojrzałem na jego płaski brzuch. Całe podbrzusze miał pokryte bliznami, jedna na drugiej. Wyglądał pięknie. Chciałem sprawić, by był jeszcze piękniejszy. Wbiłem ostrze w okolicach pępka Key najgłębiej jak tylko mogłem. Jechałem nim w dół powoli i starannie, z precyzją zegarmistrza. Chłopak oddychał głęboko wbijając palce w dywan, na którym leżał. Powtórzyłem swoją czynność kilkakrotnie wycinając na jego brzuchu swoje imię. Krew spływała mu po bokach tworząc na podłodze plamę cudownej, kuszącej czerwieni. Zlizałem jedną ze strużek. Ciecz na moim języku była jeszcze ciepła. Metaliczny posmak drażnił moje kubki smakowe. Podniosłem Key do klęczków i stanąłem przed nim. 

<Kibum>

Nie czekając na jakiekolwiek słowa zsunąłem z bioder Jonga spodnie razem z bielizną. Moim oczom ukazał się sterczący członek. 

- Weź go do buzi kochanie - usłyszałem. Bez chwili zwłoki wykonałem polecenie. Objąłem całego penisa ustami, poczułem go w gardle. Zemdliło mnie, ale nie pozwoliłem aby słabość mojego ciała przejęła kontrolę. Poruszałem głową w przód i w tył włączając w to pracę języka. Wydawałem przy tym jęki i pomruki - Jonga zawsze strasznie to kręciło. Nie pozwoliłem mu dojść. Chciałem, żeby się spełnił, ale niech zrobi o we mnie. Odwróciłem się tyłem do kochanka i stając na czworaka zachęcająco wypinałem tyłek. Partner chwycił mnie za biodra. Ocierał się członkiem o mój tyłek. Po ciele przechodziły mi dreszcze. Drażnił się ze mną. Po ok. 15 sekundach poczułem, że dłużej nie wytrzymam. 

- No dalej, zrób to... Zrób to, bo zwariuję! - krzyknąłem zniecierpliwiony. Zaraz po rozbrzmieniu moich słów Jonghyun, bez zbędnych ceregieli, dosłownie wbił się we mnie. Wrzasnąłem zatapiając palce w miękkim dywanie. 

<Jonghyun>

Poruszałem się dość szybko i drapieżnie. Jęki przyjemności Kibuma mieszały się z okrzykami bólu. Po policzkach spłynęło mu kilka łez, jednak błogi uśmiech nie schodził z jego pięknej twarzy. Był w siódmym niebie, w swoim żywiole. 

- Twoja pupcia jest dla mnie stworzona słodziutki - powiedziałem czule gładząc plecy ukochanego. To najwspanialszy seks jaki mnie do tej pory spotkał. Chociaż z nim każdy jeden raz był cudowny. Nagle poczułem, że jestem blisko. Kilka szybkich ruchów u skończyłem. Wytrysnąłem proste we wnętrze Bummiego. Chłopak doszedł zaraz po mnie. Wyszedłem z niego. Złożyłem na jego karku delikatny, czuły pocałunek przelewając na ten drobny gest całe gorące uczucie do Key, które rozpalało moje serce. 

<Kibum>

Poleżeliśmy chwilę na podłodze uspokajając oddechy. Spojrzałem na Jonghyuna i musnąłem lekko jego ramię aby i on spojrzał na mnie.

<Jonghyun>

Jego oczy były poważne jak nigdy dotąd, ale - choć bardzo starał się to ukryć - widać w nich było także ogromny smutek i powątpiewanie. Nie chciałem tego zobaczyć. A może ja go zmuszam? Może to nie jest nasze pragnienie, ale tylko i wyłącznie moje..? 

<Kibum>

- Czas na finał najdroższy - wydusiłem i rzuciłem mu ubrania jednocześnie zakładając swoje. Oczy mi się zaszkliły. Tak bardzo chciałem teraz płakać. Czułem się zdezorientowany. Nie byłem pewien tego, co robię, ale tylko tego, że kocham Jonga i zrobię co będzie trzeba, żeby zostać z nim już na zawsze. Podszedłem do kanapy i stanąłem nad reklamówką z lekami. Pojedyncza łza spłynęła po moim policzku pokonując bariery, które - jak mi się wydawało - tak starannie postawiłem. Natychmiast strzeliłem sobie mocnego liścia w twarz. Pomogło. Dopiero gdy przestałem uświadomiłem sobie, że tuż przez chwilą cały dygotałem. 

<Jonghyun>

Uważnie obserwowałem Kibuma. Co się z nim dzieje? Serce zaczęło mi bić szybciej. 

- Bummie czy... jesteś pewien, że...

- Zamknij się! Milcz! Nawet nie próbuj! Chcę tego rozumiesz?! Gdzie ty, tam i ja! Nie ma innej opcji ani możliwości! Rozumiesz?! - wrzasnął ze łzami w oczach nim dokończyłem pytanie. Otworzyłem usta nie mogąc otrząsnąć się z szoku. Co się dzieje do cholery? Nie tracąc energii na kolejne bezsensowne słowa niemal doskoczyłem do niego. Objąłem go, a on wtulił głowę w mój tors. Poczułem jak mocno wbija paznokcie w moje nagie plecy, a następnie zjeżdża nimi w dół pozostawiając na skórze krwawe ślady. 

- Zróbmy to już... Chcę to... po prostu mieć... ja... proszę... - wyszeptał z trudem powstrzymując szloch. Nie chciałem, żeby płakał. Nie chciałem, żeby... I nagle wszystko stało się jasne.

<Kibum>

Musiałem szybko doprowadzić to do skutku zanim... Odsunąłem od siebie Jonghyuna. Ruszyłem w stronę kuchni.

<Jonghyun>

Odprowadziłem go wzrokiem. Kiedy zniknął z mojego pola widzenia zabrałem się za leki. Rozpakowałem dwa opakowania. Przede mną leżało sto tabletek. Rozdzieliłem je na dwie kupki po 70 i 30 tabletek. Szybko połknąłem większą część z jednej kupki tak, aby nie było widać, że są nierówne. Akurat skończyłem kiedy wrócił Key. 

<Kibum>

Postawiłem piwa koło rozdzielonych kupek tabletek. Usiadłem po turecku na przeciwko Jonghyuna. Moje myśli ścigały się jedna z drugą, a serce waliło jak szalone. Tak bardzo się boję. 

<Jonghyun>

Obserwowałem go uważnie, a on jeździł wzrokiem to po lekach to po piwach. Martwiłem się, że coś zauważy. Przełknął ślinę. Za wszelką cenę chciał zachować spokój, ale ja widziałem jak kurczowo zaciska pięści na materiale swoich spodni. Chwyciłem go za dłoń. 

<Kibum>

Poczuwszy jego kojący dotyk wypuściłem z płuc wstrzymywane do tej pory powietrze. Oczy mnie paliły. Czułem jak pod powiekami gromadzą się łzy. Nic nie rozumiałem, wszystko było niejasne i owiane tajemnicą. Nie potrafiłem określić jakie konkretnie uczucia mi towarzyszą. I wtedy w mojej głowie pojawiło się słowo: strach. Nie tyle bałem się śmierci, ale tego, że w ten sposób spełnię swój najgorszy koszmar: stracę Jonghyuna na zawsze. 

<Jonghyun>

- Kibum... - zacząłem nieśmiało obawiając się kolejnej wybuchowej reakcji - Czego się obawiasz?

Odpowiedziało mi milczenie. Smutny wzrok miał utkwiony w bliznach na swoim nadgarstku. Również na nie spojrzałem. Wśród jasnych, starych blizn zauważyłem nowe - ciemniejsze. Zastanawiałem się: dlaczego wcześniej ich nie zauważyłem? Dlaczego mi po prostu nie powiedział czy pokazał jak zawsze? Wtedy do głowy wpadła mi myśl, że może jednak nie wiem tak wiele, jak mi się wydawało? 

<Kibum>

Każda sekunda zwłoki pogarszała mój stan, dlatego, nie pozwalając sobie na kompletną panikę, wziąłem do ust pierwszych kilka tabletek. Szybko popiłem je alkoholem. Czułem jak jedna za drugą wędrują moim przełykiem prosto do żołądka. 

<Jonghyun>

Siedzieliśmy w milczeniu łykając tabletki, aż w końcu nie ostała się ani jedna. Dopiłem piwo i przysunąłem się do Kibuma. Chłopak splótł nasze dłonie ze sobą i wpił się w moje usta. 

<Kibum>

Całowałem go bawiąc się z jego językiem i pieszcząc podniebienie. Miał miękkie, przyjemnie chłodne od piwa wargi. Ich smak był mi doskonale znany, ale w tej chwili zdawało mi się jakbym odkrywał go na nowo. Odsunęliśmy się od siebie gdy zabrakło nam tchu. Spojrzałem mu głęboko w oczy. Były takie piękne. Niesamowite. Jak nie z tego świata. 

<Jonghyun>

- Kocham cię Jongie... - usłyszałem słaby szept zanim głowa Kibuma opadła na moje kolana. Czułem, że nie mam dużo czasu. Wstałem, wziąłem kartkę i zacząłem pisać. Kiedy tylko skończyłem długopis wysunął mi się z ręki. Moje ciało stało się takie słabe. Ostatkiem sił wybrałem numer. Zdążyłem podać jedynie nazwę leków i ulicę zanim oczy przesłonił mrok, a serce powoli się zatrzymało udając się na długo wyczekiwany odpoczynek.

<Kibum>

Z trudem uniosłem jakże ciężkie powieki. Rozejrzałem się po pomieszczeniu.Jasne ściany, puste łóżko obok tego, na którym leżałem, biała szafka na kółkach, kosz owoców z karteczką "Dla naszej kochanej divy. Onew, Tae, Min.". Szpital? Ale, jak to? Jak ja się tu znalazłem..? Przecież byliśmy sami, nikt o niczym nie wiedział. Przecież... Jong! Zanim zdąrzyłem cokolwiek jeszcze pomyśleć czy zrobić do pokoju weszła pielęgniarka. Nie tracąc czasu na zbędne pogaduchy zalałem ją falą pytań:

- Gdzie leży Kim Jonghyun? Czy wszystko z nim w porządku? Kiedy będę mógł go zobaczyć? Dlaczego nie jest ze mną na sali? 

Kobieta spojrzała na mnie ze smutkiem na twarzy. W dłoniach trzymała złożoną kartkę z moim imieniem i nazwiskiem. Położyła ją obok mnie i chwyciła moją dłoń.

- Przykro mi... - powiedziała i wyszła zostawiając mnie samego. Przykro jej? Przez chwilę nie mogłem tego ogarnąć. Spojrzałem na liścik. Rozłożyłem go. Pismo Jonghyuna? Zaczynał mnie ogarniać niepokój.

"Wiem, że zrobiłeś to dla mnie, ponieważ to było moje pragnienie. Ale ty nie chciałeś wybrać takiego wyjścia, dlatego podarowuję ci nowe, lepsze życie. Życie, którego ja nie będę ci już zaśmiecał całym tym smutkiem, bólem i rozgoryczeniem. Będę czekał aż nadejdzie dla ciebie ten właściwy czas. A póki co: po prostu śmiej się, żyj i nie zmarnuj tej szansy. Jeśli nie potrafisz już żyć dla siebie - żyj dla mnie. To moje ostatnie życzenie. Kocham cię księżniczko. Twój na zawsze Kim Jonghyun." przeczytałem. Mój oddech niesamowicie przyspieszył, a serce waliło jak szalone. Jeździłem wzrokiem po słowach próbując znaleźć jakiś błąd, jakikolwiek dowód na to, że to pomyłka albo jakiś chory, kompletnie nie śmieszny żart. Przeczesałem dłońmi włosy. Dlaczego go nie uratowali?! Dlaczego tylko mnie się udało?! Po sekundzie coś pękło. Zacząłem płakać. Wyć. Krzyczeć.  Ukryłem twarz w pościeli zostawiając na niej coraz większą mokrą plamę. Wylewałem z siebie morze łez dusząc się i dławiąc, wydając z siebie niekontrolowane, rozpaczliwe szlochy. Wpadłem w histerię. Do pokoju weszła piguła, a zaraz za nią wparował Onew. 

- Kibum! Co się dzieje? - zapytał wyraźnie przestraszony Jinki. Podniosłem wzrok i bez słowa podałem mu list. Przeczytał, odłożył kartkę na bok i spojrzał na mnie ze łzami w oczach. Rozłożył ramiona, a ja rzuciłem się w nie płacząc jak małe dziecko.

*Wieczór*

Płakałem godzinami. Teraz siedziałem sam w ciemnej sali wpatrując się w ścianę. W środku czułem wszechogarniającą pustkę, zabrakło mi już łez, które mógłbym ponownie z siebie wylewać. Byłem wyczerpany. Przymknąłem moje czerwone, zapuchnięte oczy. Westchnąłem rozbijając panującą w pokoju grobową ciszę. Żaden inny dźwięk do mnie nie docierał. Byłem jak uwięziony w jakimś innym świecie, w którym zdecydowanie nie chciałem być. Może i jestem absurdalnie zdrowy. Ale moje serce przestało już bić... tak samo jak serce Jonghyuna.